[:el]
Γιώργος Κοντραφούρης : Electric Organ
Σωτήρης Δεμπόνος : Βαρίτονη Ηλεκτρική κιθάρα, samplers, sound designing, edits and mix[:en]
George Kontrafouris : Electric Organ
Sotiris Debonos : Baritone Electric Guitar, samplers, sound designing, edits and mix[:]
[:el]
Τρύφων Λάζος : Ηλεκτρική κιθάρα
Σωτήρης Δεμπόνος : Synths, samplers, loops, sound designing, edits and mix[:en]
Treefon Lazos : Ηλεκτρική κιθάρα
Sotiris Debonos : Synths, samplers, loops, sound designing, edits and mix[:]
[:el]
Playground Theory : Modular synth
Σωτήρης Δεμπόνος : Nylon string guitar, samplers, loops, sound designing, edits and mix[:en]
Playground Theory : Modular synth
Sotiris Debonos : Nylon string guitar, samplers, loops, sound designing, edits and mix[:]
[:el]
Γιάννης Κασσέτας : Σαξόφωνο
Σωτήρης Δεμπόνος : Ηλετροκλασσική κιθάρα, loops, synths, sound edits and mix[:en]
Yiannis Kassetas : Saxophone
Sotiris Debonos : Nylon string guitar, synths, loops, synths, sound edits and mix[:]
[:el]
Θεόδωρος Καπηλίδης: Ηλ. κιθάρα
Σωτήρης Δεμπόνος: Βαρύτονη ηλεκτρική κιθάρα, “Din Is Noise” soft synth, sound edits and mix[:en]
Theo Kapilidis: Ηλ. κιθάρα
Σοτιρισ Δεβονοσ: Baritone Electric Guitar, “Din Is Noise” soft synth, sound edits and mix[:]
[:el]
Χρήστος Αλεξόπουλος: Rhodes
Σωτήρης Δεμπόνος: Nylon string κιθάρα, synths, sound edits & mix[:en]
Christos Alexopoulos : Rhodes keyboards
Sotiris Debonos: Nylon string guitar, loops, synths, sound edits & mix[:]
[:el]
Αντώνης Λιβιεράτος: πιάνο
Σωτήρης Δεμπόνος: Κλασική κιθάρα, “Din Is Noise” soft synth, sound edits & mix[:en]
Antonis Livieratos : piano
Sotiris Debonos: classical guitar, “Din Is Noise” soft synth, sound edit & mix[:]
[:el]
Γιώργος Κοντραφούρης: Hammond organ
Σωτήρης Δεμπόνος: Βαρύτονη ηλεκτρική κιθάρα, sound editing, synchronized video art[:en]
George Kontarafoyris: Hammond organ
Sotiris Debonos: Baritone electric guitar, sound editing, synchronized video art[:]
[:el]
Video art εμπνευσμένη από το ποίημα “Ωδή σε ένα αηδόνι” του John Keats, σε σπυνδυλωτή δομή που ακολουθεί τη ροή του ποιήματος.
Το μουσικό και οπτικό μέρος έχουν την λογική των “σκίτσων”.
Η χρήση της κλασσικής κιθάρας και του μαντολίνου, που οδηγούν ψηφιακά επεξεργασμένα ηχοχρώματα, έχει στόχο να παντρέψει το ρομαντισμό, τη τονικότητα, τις σιωπές και την αίσθηση του εγκλεισμού με το παράταιρο. Το φυσικό περιβάλλον συνδυάζεται οπτικά με τις εικόνες της πόλης στο σκοτάδι.
Ο ίδιος ο Keats υπονοεί οτι το αηδόνι του τραγουδάει μία καντάδα νύχτα.
Στο οπτικό μέρος χρησιμοποιήθηκαν πέντε φωτογραφίες- πορτραίτα νεαρών γυναικών.
Με την δική μου ματιά, οι γυναίκες είναι ισχυρές και πολύπλοκες, συγχρόνως εύθραυστες και λεπτεπίλεπτες, πάντα αξιοσέβαστες, όλες ερωτικές και πολύτιμες- precious όπως θα λέγανε και οι ομόγλωσσοι του Keats.
Αν κάποιος το αντιληφθεί ως ύμνο στη Γυναίκα ας είναι έτσι.
Για μένα είναι ύμνος στην Ελευθερία και στο Συναίσθημα.
Ως υπερήφανος Επτανήσιος, που ιστορικά από διαφωτισμό πέρασα, την επόμενη φορά θα ασχοληθώ με το Διονύσιο Σολωμό ή τον Βύρωνα Λεοντάρη.[:en]https://youtu.be/s-YPSxAHX9g
Video art inspired by John Keats poem “Ode to a nightingale”[:]