“…Eπτάνησα και μπλουζ, Νέα Ορλεάνη και Ιόνιο σ’ ένα οργανικό χαρμάνι που κυλάει σαν νεράκι …”
“…Ένα ειδικό άκουσμα για όσους γαλουχήθηκαν με Robert Fripp, Βrian Eno αλλά και Γιάννη Χρήστου, Ιάννη Ξενάκη…”
“….Σαν να παρακολουθείς το πανηγύρι λιωμένος, ευτυχισμένος και ξαπλωμένος σ’ ένα πάγκο και στο βάθος.. ότι καλύτερο..”
“…η ίδια η παράδοση έχει μετεξελιχθεί σε κάτι βαθιά εσωτερικό όσο και σύγχρονο. Όπως άλλωστε κι αυτή η μουσική η τόσο ξένη σε κάθε τι ευτελές και εποχικό…”
[:el] “…Το άκουσμα στο “Grief” είναι «βαρύ», δαιδαλώδες, υπαινικτικό, υποβολιμαίο, noisy, πειραματικό, avant, «σκληρό» ambient, διαλογιστικό, σκοτεινό, improv και τα λοιπά…
Τι «και τα λοιπά» δηλαδή; Δεν υπάρχουν άλλες λέξεις, για να περιγράψεις αυτό που ακούς – σ’ ένα CD οκτώ κομματιών μικρής και μέσης διάρκειας, που κυλάει με την σιγουριά τού δοκιμασμένου (σε τέτοιες απαιτητικές διαδρομές) γκρουπ…
[:el]
…Ο Σωτήρης Δεμπόνος γράφει μια μουσική λυρική, θωπευτική, υπαινικτική με «δωματίου», folk και ηλεκτρονικά ηχοχρώματα. Μια μουσική που, με τον τρόπο που αναπτύσσεται, φαίνεται να συνοδεύει ουσιαστικά την κινηματογραφική αφήγηση – έναν τρόπο λεπτό και ιδιοφυή, χωρίς να γίνεται κατάχρηση στην εκφραστικότητα (τι θα απέμενε, τότε, στην εικόνα;), διατηρώντας όλα εκείνα τα «κενά», που είναι απαραίτητα προκειμένου να εξελιχθεί και να αναδειχθεί η φιλμική δράση…
Φώντας Τρούσας στο Δισκωρυχείον https://diskoryxeion.blogspot.com/2020/06/soundtrack.html
… Ο Νικολακάκης συνδυάζει επιδέξια τη λαογραφία και την αρχαία ελληνική μυθολογία και με μια σύγχρονη ματιά δημιουργεί μια ιστορία, στην οποία ο Έρωτας και ο Θανάτος συμβαδίζουν, αντί να είναι αντίθετοι μεταξύ τους. Πρόκειται για μια οικεία και ατμοσφαιρική ταινία τρόμου στην οποία οι σκηνές στο δάσος παίζουν μεγάλο ρόλο. Στα χέρια του Thodoros Mihopoulos, κλαδιά δέντρων, γρασίδι και θάμνοι παίρνουν μια απειλητική ποιότητα καθώς προχωρά το μυστήριο. Ο φωτισμός δίνει στον Δανάη μια νεράιδα, λευκή αύρα, σε πλήρη αντίθεση με τον Πάνο, ο οποίος φαίνεται να βρίσκεται πάντα στις σκιές με τα βαρετά ρούχα του. Και με τη φωτιά να είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του παζλ, η εστία της καμπίνας χρησιμοποιείται τόσο ως πηγή μαλακού φωτός όσο και ως αφηγηματικό στοιχείο. Και οι δύο βασικοί ηθοποιοί κάνουν καλή δουλειά, αλλά η Κονίδη είναι εκείνη που … χτίζει έναν εφήμερο αλλά ακόμα πολύ παρόντα χαρακτήρα – μπορεί να είναι ένα μυθικό ον, αλλά σίγουρα δεν είναι φάντασμα.
Η μουσική του Σωτήρη Δεμπόνου συνδυάζει δημιουργικά τη μελαγχολία με το απόκοσμο και μυστηριώδες, συχνά μέσα στο ίδιο κομμάτι…
Κριτική στο cineuropa org https://cineuropa.org/en/newsdetail/378081/
[:en]
…Nikolakakis deftly mixes folklore and ancient Greek mythology and gives ia modern angle to create a story in which Eros and Thanatos go hand in hand, rather than being opposed to one another. It is an intimate and atmospheric arthouse horror film in which the forest setting plays a big role. In the hands of DoP Thodoros Mihopoulos, tree branches, grass and shrubs take on a menacing quality as the mystery progresses.
The lighting gives Danae a fairy-like, whitish aura, in stark contrast with Panos, who seems to always be in the shadows in his drab-coloured clothes. And with fire being a very important piece of the puzzle, the cabin’s hearth is used both as a source of soft light and as a narrative element.
Both main actors do a good job, but Konidi is the one to watch, as she builds an ephemeral but still very present character – she may be a mythical being, but she is definitely no ghost. Sotiris Debonos’ music creatively combines the melancholy and evocative with the eerie and mysterious, often within the same piece.
Review at cineuropa org https://cineuropa.org/en/newsdetail/378081/
[:]
[:el]“…Το άλμπουμ επιχειρεί να ισορροπήσει και το καταφέρνει στηριγμένο σε ποικίλα, ακόμη και σε αντιδιαμετρικά θα τα έλεγα περιβάλλοντα. Από την μια μεριά υπάρχει το folk, η παράδοση, η καντάδα π.χ., την οποίαν αισθητικώς αντιπροσωπεύει επαξίως το μαντολίνο ή το κάτι τέλος πάντων σαν μαντολίνο, που χειρίζεται ο Δεμπόνος, αλλά από την άλλη υπάρχουν και τα εξω-ελληνικά ηχοχρώματα, αυτά που έχουν να κάνουν με το rock, με το improv, με το noise, με τα δημιουργικά ηλεκτρονικά, με κάθε μικρή ή μεγάλη παρασπονδία, που μπορεί να γειτνιάζει με την ηχητική δολιοφθορά και το αφηρημένο…” (more…)
[:el]”Τα μπλουζ του παθολογοανατόμου είναι τζαζεμένα …
….Ο ιατρός με καρδιά φολκ Τζίμι Πέιτζ και δοξαριές αλά Φρεντ Φριθ πατάει με το ένα πόδι στην παράδοση (ντόπια και εισαγόμενη) και το άλλο στην αντίπερα προχωρημένη ενορχήστρωση του ανεξήγητου, σαν Κολοσσός της Ρόδου… ένα πράμα. Στο κεφάλι του φέγγει μια δάδα, πυρσός πρωτοπορίας. Σα φάρος που φωτίζει τη νύχτα μας τη μουσική και την τύφλα μας τη μαύρη.
Όλα τα κομμάτια ξεχωριστά και μπερεκετλίδικα. Χωρίς αναισθησία και χωρίς μεγέθυνση.”
Κώστας Γ. Καρδερίνης από το mic.gr
“Μαντολίνα και κιθάρες, Επτάνησα και μπλουζ, Νέα Ορλεάνη και Ιόνιο σ’ ένα οργανικό χαρμάνι που κυλάει σαν νεράκι.
Ο Σωτήρης Δεμπόνος με μαντολινοκίθαρο, ο συνοδοιπόρος Μανώλης Αγγελάκης με slide κιθάρα καθώς και η (όνομα και πράγμα) FarWest Mandolinistic Orchestra κάνουν καντάδες στην global μουσική”.
Μάκης Μηλάτος στο ‘Athens Voice’[:]
[:el]
www.avopolis.gr κριτική του Χ. Συμβουλίδη
..η χρήση και οι συνδυασμοί ξυλόφωνου, νέϊ, βιολιού και κιθάρας (και άλλων οργάνων) συγκροτούν ηχητικά τοπία τα οποία και «αιχμαλωτίζουν» τις αισθήσεις σου, κάνοντάς σε να αισθάνεσαι επισκέπτης σε ένα αλλόκοτο μεν και εξωτικό μέρος, που όμως περισσότερο σε μαγεύει και σε ηρεμεί, παρά σε αποδιώχνει…
www.kolonaki-press.com
Ένα ειδικό άκουσμα για όσους γαλουχήθηκαν με Robert Fripp, Βrian Eno αλλά και Γιάννη Χρήστου, Ιάννη Ξενάκη. Ο κατ` επάγγελμα ιατρός –παθολογοανατόμος εμφανίζεται με ένα έργο πειραματικό, απόκοσμο, ανατριχιαστικό, που απαιτεί πολλαπλές ακροάσεις και ψαγμένους ακροατές.
…Δίσκος αναγκαίος για όσους η μουσική φέρει λίγη από την μαγεία της δισκογραφίας της ECM…
www.tranzistor.gr
…ο Σωτήρης Δεμπόνος χρησιμοποιεί ζεστούς φυσικούς ήχους, ντυμένους με ηλεκτρονική ατμόσφαιρα. Το ξυλόφωνο, τα κρουστά, η κιθάρα και η βιόλα δημιουργούν τοπία τα οποία μεταλλάσσονται με κάθε ακρόαση. Το video παίζει καταλυτικό ρόλο σε αυτές τις μεταλλαγές…[:en]
www.avopolis.gr
… the use and combination of xylophone, nay, violin guitar (and other organs) form soundscapes which also “capture” your senses, making you feel a visitor in a strange and exotic land, charm and calm…
www.kolonaki-press.com
A listening for those who like Robert Fripp, Brian Eno but also Giannis Christou and Iannis Xenakis. An experimental and exotic project which requires multiple hearings and good listeners …an important record for those who are searching in the music something of the magic of ECM label…
www.tranzistor.gr
Debonos uses natural tones in an electronic environment. Xylophone, percussion, guitar and viola create landscapes which change with every listening…[:]
[:en]
Daily newspaper “Kathimerini”-Athens
.”..in «Far West» …mandolin orchestras meet Tom Waits and NickCave…”
www. raporto.gr
“…S. Debonos is attempting what did Moby at “Play” with the help of samplers…. one of the most interesting contemporary sounds of the season, an original fusion of tradition and avant-garde, for open minds and senses. ”
“Athinorama” weekly magazine
“…a concept where Kefalonian island choirs and musicians are together with electrojazz loops and rythms and musical structures like earthquakes…”
Daily newspaper “Avgi”-Athens
“…S. Debonos ..highlighted here another aspect of Greek traditional music and proved that there is also its west version, which should not only be recognized, but also must be a part of the contemporary creative process…”
www.avopolis.gr
“…Jazz loops, electronica elements, mandolins, waltz and Ionian choruses are mixed and sink into one another…”
“Submarine” monthly music magazine
“…Debonos generously gives us the dances he created at his musical journey to the West ……Like to listen to this festival happy and lying in a bench and in the background… all the best…”
Daily newspaper “TA NEA”-Athens
“…enjoy the “Lithostroton”, the “Mountain dance”, the dance of the sea and the others that sound so beautiful at Ionian sea and at Far West also…”
“Difono” monthly music magazine ATHENS
“…one of the best works published in the recent years in our country.”
Daily newspaper “Eleftherotypia”-Athens
“…he makes something new, having a substrate of choirs, bands and music companies, together with rythms that spring from the computer…”
www.myaegian.gr
“…Sotiris Debonos is actually creating music, feels the music, listens to the music,suggests music …In this record you can find some elements rarely seen in the Greek discography
[:el]
Εφημερίδα “Καθημερινή”-Κάποιοι δίσκοι αντιστέκονται στο εύκολο-της Γιώτας Συκκά
Από τα πιο ενδιαφέροντα σύγχρονα ακούσματα της χρονιάς που πέρασε, κυκλοφόρησε από τη Hitchhyke. Δημιουργός του ο συνθέτης και κιθαρίστας Σωτήρης Δεμπόνος, μας έδωσε σε αυτό το δίσκο ένα πρωτότυπο συνδυασμό της παράδοσης με την πρωτοπορία. Στο «Far West» … μοιάζει σαν να συναντιέται ο Φώτης Αλέπορος με τον Τομ Γουέιτς και τον Νικ Κέιβ.
www. raporto.gr Δεκέμβρης 2008
ο Σ. Δεμπόνος…”επιχειρεί στο “Farwest’ αυτό που έκανε ο Moby στο “Play” με την βοήθεια των samplers. Παίρνει δηλαδή παραδοσιακά κεφαλονίτικα/Επτανησιώτικα μοτίβα και τα αναδημiουργεί προσθέτοντας φαινομενικά άσχετα ηχοχρώματα στο τοπίο…
…ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σύγχρονα ακούσματα της χρονιάς, ένα πρωτότυπο fusion παράδοσης και πρωτοπορείας, που ανήγει τα μυαλά και τις αισθήσεις.
Περιοδικό “Αθηνόραμα”, κριτική του Α. Ζήλου
Δεν βλέπω τίνι τρόπω θα χαιρέτιζε η επτανήσια παράδοση ως άξιον τέκνο της ένα αποσαθρωτικό κόνσεπτ, όπου οι κεφαλλονίτικες χορωδίες και μαντολινάτες παραπαίουν βουτηγμένες ως το λαιμό σε χωλά μελίσματα, χιλιοτρυπημένες ηλεκτροτζάζ λούπες, ξαβλακωμένους ρυθμούς και σεισμόπληκτες οργανοδομές (Hitch-Hyke) ***½
Eφημερίδα “ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ”
Ας πούμε εξαρχής ότι το ” Far West ” δεν είναι απλά ένα πολύ καλό album αλλά μια νέα αισθητική πρόταση… ο Δ. οργανώνει αυτό το υλικό όχι μόνο με πρωτότυπο αλλά και αληθινά αριστοτεχνικό τρόπο…
Αυτό που προκύπτει είναι “χαλαρό” μεν αλλά καθόλου ασαφές, ατμοσφαιρικό αλλά και απολύτως συγκροτημένο, με την διερευνητική μα και “παιχνιδιάρικη” διάθεση της jazz να έρχεται να συναντήσει την υποψιασμένη ευθυμία της επτανησιακής μουσικής στο γοητευτικό τοπίο τηςelectronica και στη συνέχεια να πορευτούν μαζί επάνω σε ελλειπτικούς ρυθμούς.
Ο Δ. εδώ ανέδειξε και αξιοποίησε υποδειγματικά μιαν άλλη πλευρά της ελληνικής μουσικής παράδοσης…απέδειξε έτσι (ότι), υπάρχει και η εκ Δυσμών εκδοχή της, η συνεισφορά της οποίας όχι μόνον επιβάλλεται να αναγνωριστεί αλλά και να γίνει αντικείμενο της σύγχρονης δημιουργικής διαδικασίας.
Και ο Δ. έκανε την αρχή με τρόπο που πολύ δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε καλύτερο…
www.avopolis.gr, κριτική της Ειρήνης Προμπονά
…Η μουσική του Σωτήρη Δεμπόνου ….άκρως κινηματογραφική, σε ταξιδεύει σε μέρη που ουδεμία σχέση έχουν – ευτυχώς – με την πραγματικότητα. Χωρίς συγκεκριμένο προορισμό και χρόνο, λειτουργεί σαν ένα «μαγικό χαλί», περιοδεύοντας τη φαντασία σου χωρίς περιοριστικά μέτρα και διόδια…
Jazz λούπες, electronica στοιχεία, μαντολίνα, επτανησιακά βαλς και κεφαλλονίτικες χορωδίες του απομεσήμερου μπερδεύονται και βυθίζονται γλυκά το ένα μέσα στο άλλο, δίνοντας ένα αποτέλεσμα που δραπετεύει από τα συνήθη μουσικά δεδομένα…
… το Far West: Tribal Dances είναι μια αξιόλογη και προσεγμένη δισκογραφική δουλειά, που, όπως κι αν τη βαφτίσει κανείς – πειραματική, fusion κ.λ.π. – ένα είναι σίγουρο: αξίζει μια θέση στη δισκοθήκη σας.
Περιοδικό “Ηχος και εικόνα” Δεκέμβρης 2008 – κριτική του Απόστολου Καπαρουδάκη
…ένα σύμπαν μη ευδιάκριτων ήχων… δημιουργεί μιαν ατμόσφαιρα μάλλον σκοτεινή, αλλά σίγουρα όχι δύστροπη… Ο δίσκος θα πρέπει να καταταχθεί στις «πειραματικές» δουλειές, όμως δεν χρειάζεται και τρομερά εκπαιδευμένα αυτιά για να αντιληφθεί κανείς τα νοήματά του.
Όπως και νάχει σας τον προτείνω γιατί αξίζει τον κόπο
Περιοδικό “ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ” Δεκέμβρης 2008- κριτική του Γ. Τσαλικίδη
Ο Δεμπόνος μας χαρίζει απλόχερα τους χορούς που δημιούργησε το μουσικό του ταξίδι στη Δύση…
Σαν να παρακολουθείς το πανηγύρι λιωμένος, ευτυχισμένος και ξαπλωμένος σ’ ένα πάγκο και στο βάθος.. ότι καλύτερο
Εφημερίδα “ΝΕΑ του Σαββάτου” /”ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ” 15/3/2009. Κριτική του Δ. Δουλγερίδη
Από τα πολύ ωραία που άκουσα τελευταία το καινούργιοFARWEST-Tribal dances του Σ. Δεμπόνου, ο οποίος έπιασε τον Επτανησιακό ρυθμό… συνδύασε λίγο από Mingus,Coltrane, Monk… και έψησε τον ήχο στο studio ηλεκτρονικά.
Απολαυστικό το lithostroton, ο χορός του βουνού, ο χορός της θάλασσας και τα άλλα, που ακούγονται τόσο όμορφα τόσο στο Ιόνιο όσο και στο μακρινό Φαρ Ουεστ.
Περιοδικό “ΔΙΦΩΝΟ” Φεβρουάριος 2009. Κριτική του Α. Φράγκου
…ο Δεμπόνος δημιουργεί ένα απίθανο ηχητικό σύμπαν… όλος ο δίσκος διαρθρώνεται ελλειπτικά, χωρίς φιοριτούρες…
…απολαυστικό και σχολιαστικό συνάμα, το “Farwest”προσφέρει διεξόδους σχετικά με τη δημιουργική παρουσία ενός κομματιού της παράδοσης στα σύγχρονα μουσικά δρώμενα, όντας ένα από τα καλύτερα έργα που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας.
Εφημερίδα¨ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ” 27/2/2009. Κριτική του Δ. Αναστασόπουλου
…δεν βαπτίζει απλώς τη μουσική παράδοση των Επτανήσων σε μια ατμοσφαιρική ελεκτρόνικα. Φτιάχνει κάτι καινούριο, έχοντας ως υπόστρωμα ένα κουβάρι από χορωδίες, κομπανίες και μπάντες, ενώ πάνω του περνάνε σαν οδοστρωτήρας κάποιοι ρυθμοί που ξεπηδάνε από τον υπολογιστή.
Ο Σωτήρης Δεμπόνος ηχογραφεί σε δρόμους και ταβέρνες τα παραδοσιακά τραγούδια, τα ανασυνθέτει μέσα από τη χοάνη των ηλεκτρονικών ήχων και παραδίδει αυτά τα μυστηριακά σπαράγματα, ενώ στο «Mavra Matia», η Σαβίνα Γιαννάτου προσφέρει τα φωνητικά.
Το επτανησιακό ντελίριο βουτάει στην ηλεκτρονική εποχή χωρίς ίχνος από το σύνηθες φοκλκόρ.
www.myaegian.gr από τον Α. Γερασίμου
Ο Σωτήρης Δεμπόνος εδώ πράγματι δημιουργεί μουσική, δουλεύει πάνω στη μουσική, νιώθει τη μουσική, ακούει μουσική, προτείνει μουσική. Δεν έβγαλε αυτή τη δουλειά για να επιστρέψει έτσι ασυναίσθητα στο προσκήνιο ούτε χαριεντίζεται με την ψαγμένη μειοψηφία επειδή κατάφερε να προσδώσει στοιχεία στο δίσκο που σπάνια βλέπουμε στην ελληνική δισκογραφία[:]
[:el]Περιοδικό “Δίφωνο” κριτική του Αργύρη Ζήλου Αύγουστος 2000
… στο σύνολό του το “Ουράκας” παρουσιάζει μια μοναδική για τα Ελλαδικά μουσικά χρονικά ιδιαιτερότητα: Είναι η μόνη σειρά τραγουδιών, που όσο και αν εκπέμπουν ένα χαρακτηριστικά τοπικό όσο κσι διαχρονικά ρομαντικό χρώμα…προτείνουν μια μουσική άποψη σύγχρονη στην ηχητική της αντίληψη και οπωσδήποτε στην ηχοτεχνική της πρακτική..
…όταν η ψηφιακή τεχνολογία αναλαμβάνει να επεξεργαστεί και να ανασκευάσει την εκφραστικότητα οργάνων όπως το βιολί, βιόλα, βιμπράφωνο, ακορντεόν, σαξόφωνο, κλασική κιθάρα, μπάσα και κρουστά, η αίσθηση ωθείται να κρατηθεί μετέωρη ανάμεσα στο δεδομένο και το επικείμενο… …Αραγε σε ποιο σημείο της παραδοσιακής συνέχειας σε αποθέτει ένα τόσο λυρικό ποιητικό υλικό? Προφανώς σε ένα σημείο όπου η ίδια η παράδοση έχει μετεξελιχθεί σε κάτι βαθιά εσωτερικό όσο και σύγχρονο. Όπως άλλωστε κι αυτή η μουσική η τόσο ξένη σε κάθε τι ευτελές και εποχικό.
Εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” κριτική του Πάνου Γεραμάνη 24/6/2000
..θα χαρακτήριζε κανείς τη αυτή τη δουλειά σαν ένα παράτολμο Κεφαλλονίτικο πείραμα. Γιατί οπωσδήποτε η έμπνευση αλλά και η πρακτική του Σ. Δεμπόνου ξεφεύγουν πολύ από τα τετριμμένα και γενικώς τα καθιερωμένα…
Περιοδικό «MONOPOLY» κριτική του Α. Κουτσουφλάκη , Σεπτέμβριος 2000 .. Στην ευφάνταστη ενορχήστρωση αλλά και στα στοιχειωμένα ηχοτοπία που δημιουργεί με αυτήν εντοπίζονται συγγένειες με τη σκηνική μουσική…όλα δένουν σε ένα σύνολο που μόνο ως έντεχνο μπορεί να χαρακτηριστεί…
Περιοδικό «Μελωδία» κριτική του Γ. Αλλαμανή, Ιούλιος 2000 …βιολί, σαξόφωνο, μαντολίνο, επτανησιακές καταβολές και κλασικές επιρροές, αλλά και τραγούδι που λικνίζεται από την ένταση μιας σύντομης σατιρικής φουρτούνας μέχρι τα απαλά κύματα ενός νανουρίσματος…..Αν σας συγκινούν τα σπάνια λουλούδια που φυτρώνουν στις παρυφές της επίσημης δισκογραφίας, ακούστε οπωσδήποτε αυτόν το δίσκο…”
Περιοδικό «ΕΨΙΛΟΝ» Ελευθεροτυπίας, κριτική του Γ. Χριστοδουλόπουλου 26/11/2000 …οι εικόνες του καπετάνιου ζωντανεύουν σε μια από τις πιο δημιουργικές απόπειρες μεταφοράς του πλούτου της κεφαλλονίτικης μουσικής παράδοσης σε διεθνή ύδατα…
Περιοδικό «Jazz &Τζαζ», κριτική του Φώντα Τρούσα, Φεβρουάριος 2001 Ο Δεμπόνος γράφει «θωπευτική» μουσική αγγίζοντας με ιερό σέβας τα «καταραμένα λόγια»… έχει στο νου του διαρκώς ένα πράγμα. Ο στίχος ποτέ να μη βουλιάξει, όπως τα «πεντάκληρα σκαριά», που στοίχειωσαν με μιάς το μυαλό του καπετάνιου.
www. in.gr κριτική του Σπήλιου Τζέμου …επιβιβαστείτε χωρίς χρονοτριβή στο μουσικό ναυτίλο του Σωτήρη Δεμπόνου. Η περιπλάνηση στους εξωτικούς παραλλήλους του θα φέρει ανέλπιστα ευρήματα στην επιφάνεια, ενώ, τυχούσης τρικυμίας, τη σανίδα σωτηρίας θα αποτελέσει το φάντασμα του Καββαδία, που -φευ- σέρνει ακατάπαυστα τις αλυσίδες του στα στοιχειωμένα βάθη του «Ουράκας».
www.atraktos.gr, κριτική του Β. Καραλάζου …η μουσική του Σ. Δεμπόνου είναι υποβλητική και καταλυτική ως προς τα συναισθήματα που δημιουργεί…
www.exagram.com, κριτική του Α. Ζήλου …Ο Σωτήρης Δεμπόνος είναι ένας Κεφαλλονίτης αλλά όχι ένας τυπικός Κεφαλλονίτης…
…όσο βυθίζεσαι στις λεπταίσθητες εσωστρεφείς περιπλανήσεις του ποιητή Αλέξανδρου Μοντεσάντου που ενέπνευσαν τις μελωδίες κι όσο ανακαλύπτεις στοιχεία που διαστρέφουν τον επτανήσιο ρομαντισμό εισάγοντας την αίσθηση του σύγχρονου σε κάτι τόσο στενά δεμένο με το παραδοσιακό… τόσο αναρωτιέσαι για την «καθαρότητα» της παραδοσιακής ματιάς του συνθέτη και από πού πηγάζει μια μούσα τόσο λεπταίσθητη αλλά και τόσο ιδιοσυγκρασιακή…
[:en]Monthly music magazine “Difono”
… “Ourakas” is the only Greek collection of songs, which have a chracteristic local and romantic color and, at the same time, they suggest a modern musical sound at its conception …
Daily newspaper “TA NEA”-Athens
…certainly the inspiration and the practice of S. Debonos escape far from everything standard and usual…
Monthly music magazine “Monopoly”
…imaginative instrumentation and haunting soundscapes in an artistic project…
Daily newspaper “Eleftherotypia”-Athens
… the pictures of Captain Montesantos are alive in one of the most creative attempts to transfer the Ionian musical tradition in international seas …
Monthly music magazine “Jazz &Jazz”
…Debonos writes with respect to the “cursed” lyrics…
www.in.gr
… embark without delay on the musical nautilus of Sotiris Debonos.
Wandering in exotic parallels will bring unexpected findings …
www.atraktos.gr
… his music is evocative and plenty of feelings …[:]
[:el]Μίνι υπόδειγμα άσκησης πειθαρχίας όταν αυτός εντάσσεται στη φιλμική ροή: οκτώ μουσικά θέματα σε 12 λεπτά…Οι δυο έλληνες συνθέτες δρουν υπο ένα σαφώς σύγχρονο πρίσμα.Ψάχνουν την εκφραστικότητα στους συσχετισμούς των ήχων και λιγότερο στους μελωδικούς κυματισμούς, χωρίς όμως να τους σνομπάρουν ή, ακόμα λιγότερο να τους αγνοούν. Και μπορούμε να πούμε η αναζήτησή τους καρποφορεί…Στην κυριολεξία, η εκδίκηση της ανεξάρτητης παραγωγής.
Αργύρης Ζήλος (για “του Χάρου τα Δόντια”) Περιοδικό “ΔΙΦΩΝΟ”, Μάης 1997
…Ο Σωτήρης Δεμπόνος και -κυρίως- ο Αντώνης Λιβιεράτος (ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος “Κεφάλαιο 24”) υπογράφουν μουσικά θέματα που αν και σαφή ως προς τις επιρροές τους (απο Μορικόνε μέχρι Tortoise) έχουν δικό τους ύφος και στυλ και δίνουν στη δουλειά αυτή (που διαρκεί μόλις 11 λεπτά) ένα ξεχωριστο χρώμα. Ένα χρώμα που ταιριάζει αναμφίβολα σε τούτη τη μικρού μήκους ταινία…
Θάνος Φουργιώτης (για “του Χάρου τα Δόντια”) Περιοδικό “ΣΙΝΕΜΑ”, Νοέμβρης 1997
Σπάνιο πράγμα για τα δικά μας (ελληνικά) δεδομένα ένα τέτοιο μεράκι για τα πράγματα…Και βεβαίως η μουσική τους (των Αντώνη Λιβιεράτου και Σωτήρη Δεμπόνου) μικρή σχέση έχει με τον υπόλοιπο ελληνικό κινηματογράφο και τα soundtracks που τον ακολουθούν… περιμένουμε καινούργια δουλειά απο το σαρδόνιο ντουέτο. Το γρηγορότερο.
Θανάσης Μουτσόπουλος (για “του Χάρου τα Δόντια”) Περιοδικό “ΗΧΟΣ & Hi Fi”, Μάης 1997[:en]…This is no exaggeration: this is the revenge of independent productions.
Argyris Zilos “DIFONO”magazine (GR), May 1997[:]