[:el]
“Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν τοις ύδασιν την γην κρεμάσας…“. Μάλιστα. Αυτός ο κορονοϊός δεν με άφησε να το απολαύσω σε μιά εκκλησιά στο Αργοστόλι, εκεί που το φάντασμα του μεγάλου Enrico Caruso πλανάται υπερήφανο πάνω από το εκκλησίασμα, τον εσταυρωμένο, το παπά και τους ψαλτάδες του. Νευρίασα, πήρα μία διαστημική απόχη, έπιασα έναν ιό (βλέπε coronavirus VIDEO II/Space Virus), τον βούτηξα σε ένα μπουκάλι Αγίας Φορμόλης, τον αφυδάτωσα, του πήρα μία τομή, την ξαναενυδάτωσα, την έβαψα και ΙΔΟΥ, φτύστε τον.
Αυτοσχεδίασα για Χάρη Του και ένα καθ’ ημάς (της Ιονίου μουσικής σχολής ) blues, μία καντάδα.
Για να μην ξεχνάμε από που ερχόμαστε και πού, νομοτελειακά, θα πάμε.
[:en]
Maundy Thursday…This coronavirus did not let me to be in a church in Cephalonia island, where the ghost of the great Enrico Caruso proudly hovers over the church, the priest and his cantors. I got angry, got a space crash, caught a virus (see coronavirus VIDEO II / Space Virus), dipped Him in a bottle of formaldehyde, dehydrated it, took an incision, re hydrated it, painted it and HERE, spit it out.
I improvised for His Grace one – of the Ionian Music School – blues.
So we do not forget where we are coming from and where we will go…
[:]